Analysis of Persuasion Strategies in Imam Ali’s (as) Letters to the People Based on Aristotle’s Rhetorical Triangle (Ethos, Pathos, Logos)
Document Type : Original Article
Authors
1
Professor of Imam Sadiq University. Tehran.Iran
2
PhD student in the field of Culture and Communication. Imam Sadiq University. Tehran.Iran. (Correspondence Author)
Abstract
Nahj al-Balagha, as a coherent system of Imam Ali's (a.s.) words, resulting from the divine and guardianship system of the Holy Prophet (a.s.), has always been the subject of reflection by Muslim and even non-Muslim thinkers. In this regard, examining the approach of Imam Ali's (a.s.) letters to the people as an important political-ideological trend and also discovering the meaning of their text in the underlying layers is important for preserving the Islamic society. The present study, using a descriptive-analytical method in accordance with a persuasive approach in Aristotle's theory of persuasion, seeks to answer the question of how the persuasive approaches in Imam Ali's (a.s.) letters to the people of different regions can be analyzed in the apparent sense with the Aristotelian triangle of ethos, pathos, and logos.The seven letters of the Commander of the Faithful (a.s.) to his audience in proving the central right of the Imam (a.s.) and refuting the approach of the opponents with credibility in expressing the truthfulness, truthfulness and audience recognition can be analyzed in the atos approach, in another area with the benefit of emotion, the component of encouragement, reminder and threat. In the position of pathos in the letters of the Imam (a.s.), it is clearly evident. In addition, the use of the logic of logosic rational arguments is another aspect of persuasion, which is the achievement of the present research in discovering the persuasive approach of Imam Ali (a.s.) in accordance with the classical Aristotelian theory in dealing with the people of different regions.
Keywords
نهج البلاغه. (1380). ترجمه محمد مهدی فولادوند. تهران: صائب.
ابراهیم حسن، حسن. (1386). تاریخ سیاسی اسلام. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: دنیای دانش.
تالی طبسی، مرضیه؛ بشیر، حسن ؛ حیدری مزرعه آخوند، محمدعلی و نوری کیذقانی، سید مهدی. (1404).«تحلیلگفتمان فراز نبوت خطبه فدکیه حضرت زهرا h به روش عملیاتی تحلیل گفتمان پدام(PDAM)». آموزه های حدیثی. دوره8. شماره 15. صص: 37-71.
ثواقب، جهانبخش .(1390). تأملی در سیره علوی در دوران خلافت ، قم: نشر حبیب.
جاوت، گارث، ادانل، ویکتوریا. (1396). تبلیغات و اقناع. ترجمه حسین افخمی. تهران: همشهری.
جعفریان، رسول. (1389). تاریخ سیاسی اسلام تاریخ خلفا. قم :دلیل ما.
ــــــــــــــــ . (1380). تاریخ و سیرۀ سیاسی امیر مؤمنان علی بن ابی طالب. قم: دلیل ما.
چهارسوقی امین، تینا. (1397). رتوریک سیاسی در ایران: سازوکارهای اقناع در مجلس شورای اسلامی. تهران: لوگوس.
حسنی، علی اکبر. (1380). تاریخ تحلیلی صدر اسلام. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
خاقانپور شاهرضائی، ریحانه؛ مهدیزاده سراج، فاطمه. (1403). «رتوریک و اقناع مخاطب: حلقه گمشده در روند آموزش». صفه. شماره 107. صص: 41-57.
دانشنامه امام علی g. جلد 9. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
ساروخانی، باقر. (1383).اقناع، غایت ارتباطات. نامه علوم اجتماعی. شماره 23. صص:93-115.
طالعی بافقی، کاملیا؛ سلطانی کوهانستانی، مریم. (1401). «تحلیلی بر اتوس اخلاق نگار در هنر ارسطویی». پژو هش های فلسفی دانشگاه تبریز. سال 16. شماره 38. صص: 448-476.
عابدی جزینی، مهدی؛ هاجر إلهایی ، سحر.(2019). « دراسه أسالیب فی رسائل الإمام علی g (نموذجا الرساله الثامنه و العشرین من نهج البلاغه». مجله اللغه العربیه و آدابها سابقا. سال 15. شماره 2. صص: 249-273.
عاملی، جعفر مرتضی. (1387) .امام علی g و خوارج. تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
عباسی، جلال؛ آهی، محمد. (1403). «تحلیل شیوههای اقناعی در غزلهای سبک هندی». مطالعات زبانی و بلاغی. سال 15. شماره 38. صص: 39-68.
عبداللهی، محمدحسین. (1385) .اصلاحات علوی: نگاهی به سیره حکومت امام علی g. قم: مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما.
قائدان، اصغر. (1376). تحلیلی بر مواضع سیاسی علی بن ابی طالب. تهران: امیرکبیر.
کریمیان، علی. (1389). ریزشها در حکومت علوی. قم: نشر ادیان.
محسنیانراد، مهدی. (1401الف). ارتباط شناسی2. تهران: سروش.
ــــــــــــــــــــ . (1387). ارتباط شناسی1. تهران: سروش.
منتظر القائم، اصغر. (1387). تاریخ اسلام تا سال چهلم هجری. تهران: سمت.
ون دایک، تون آدریانوس. (1382). مطالعاتی در تحلیل گفتمان؛ از دستور متن تا گفتمانکاوی انتقادی. ترجمه پیروز ایزدی. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
موذنی، علی محمد؛ احمدی، محمد. (1393).«درآمدی بر جایگاه فرایند اقناع در فن خطابه و مطالعات ادبی». پژوهشنامه نقد ادبی و بلاغت. 3(2). صص: 92- 111.
نورسیده، علی اکبر؛ میراحمدی، سیدرضا؛ باقری، علی. (1400). «تحلیل کاربردشناسانه کارکرد اقناعی استعاره در نامههای برگزیده نهج البلاغه». فصلنامه متون و مطالعات اسلامی. سال ششم. شماره 23. صص: 91- 109.
هادیلو، بهمن؛ امیدوار، احمد؛ غلامی یولقون آقاج، علی حسین. (1400). «استراتژی زبانی قرآنی کریم در اقناع مخاطب (مطالعه موردی اسلوب مقابله)». پژوهشهای زبانشناختی قرآن. سال دهم. شماره 19. صص103-120.
