The Unifying Model of the Prophet's (PBUH) Penal Policy:Amnesty, Reconciliation, and Decriminalizationin Strengthening Social Peace

Document Type : Original Article

Authors
seyyed mohsen aziz 1
mohammad khani 2
1 Assistant Professor, Department of Jurisprudence and Fundamentals of Law, Faculty of Theology, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran
2 Assistant Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Neyshabur Branch, Islamic Azad University, Neyshabur, Iran
10.22034/mab.2025.554632.1260
Abstract
Penal policy in the life of the Holy Prophet (PBUH) is not just a set of penal provisions; rather, it is a multidimensional system that emphasizes the connection of justice, mercy, prevention, and maintaining social cohesion. This policy, unlike contemporary punishment-oriented approaches, operates as a combination of decriminalization, social reconciliation, and restorative justice, and its ultimate goal is to create a cohesive society, free from violence, and based on mutual trust. The present study, using a descriptive-analytical method and based on reliable historical, jurisprudential, and narrative sources, extracts the unifying model of the Prophet's penal policy and examines its role in consolidating social peace. The findings show that the penal policy of the Prophet (PBUH) in important events such as the Conquest of Mecca, the Afak affair, the Hudaybiyah peace treaty, the Banu Nadir affair, and tribal murder cases was managed not only in the form of punishment, but also with dialogue, reform, and social tools, which reduced tensions, prevented revenge, and strengthened social solidarity. This model can be inspiring in the reconstruction of the criminal policy of contemporary Islamic countries.
Keywords
Prophetic penal policy, decriminalization, penal reconciliation, restorative justice, social unity, the Prophet's (PBUH) character
قرآن کریم.
ابن ‌سعد، محمد. (۱۴۱۸ق). الطبقات الکبری. بیروت: دارصادر.
ابن ‌قدامه، عبدالله بن احمد. (۱۴۰۵ق). المغنی. بیروت: دارالفکر.
ابن ‌ماجه، محمد بن یزید. (1418ق). جامع‌السنن. چاپ دوم. قم: دار الجیل.
ابن‌ هشام، عبدالملک. (۱۴۲۰ق). السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه.
بخاری، محمد بن اسماعیل. (۱۴۰۷ق). صحیح البخاری. بیروت: دارالفکر.
بلاذری، احمد بن یحیی. (۱۹۹۶م). أنساب الأشراف.  بیروت: دارالفکر.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1401). فلسفه حقوق مدنی. چاپ پنجم. تهران: ناشر گنج دانش.
ـــــــــــــــــــــــــــــــ. (1402). مکتب‌های حقوقی در حقوق اسلام. تهران: نشر مجد.
حر عاملی، محمد بن حسن. (1409ق). وسائل الشیعه. چاپ پنجم. تهران: مؤسسه آل البیت b لإحیاء التراث.
سیوطی، جلال‌الدین (۱۴۱۴ق). الجامع الصغیر. بیروت: دارالفکر.
شهید ثانی، زین‌الدین عاملی. (1420ق). اللمعه الدمشقیه. چاپ دوم. بیروت: دار الکتب العلمیه.
طباطبایی، محمدحسین. (1378). تفسیر المیزان. چاپ چهارم. تهران: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
طبرسی، ‌ابی‌‌علی‌ ‌الفضل‌بن‌ ‌الحسن‌. (1988). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. چاپ دوم. بیروت: دارالمعرفه.
طبری، محمد بن جریر. (1389). تاریخ الرسل و الملوک. تهران: انتشارات الکترونیک.
فاضل لنکرانی، محمد. (1383). فقه فتوایی. چاپ یازدهم. قم: انتشارات امیر.
کاتوزیان، ناصر. (1390). مبانی حقوق عمومی. تهران: نشر میزان.
کلینی، محمد بن یعقوب. (1407ق). الکافی . چاپ سوم. قم: دار الکتب الاسلامیه.
مدرسی طباطبایی، حسین. (1368). مقدمه‌ای بر فقه اسلامی. ترجمۀ محمد آصف فکرت. مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
مطهری، مرتضی. (1380). کلیات علوم اسلامی(فقه و اصول فقه). تهران: انتشارات صدرا.
مظاهری، محمد. (1388). الإنسان و عالم البرزخ. تهران: ناشر دارالفکر.
مکارم شیرازی، ناصر و همکاران. (1398). تفسیر نمونه. چاپ بیست و پنجم. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
میلانی، علیرضا. (1398). جایگاه عدالت ترمیمی در سیاست جنایی قضایی جمهوری اسلامی ایران در دادرسی اطفال و نوجوانان. تهران: انتشارات مجد.
نسائی، احمد. (۱۴۱۱ق). سنن النسائی. بیروت: دارالفکر.
واقدی، محمد بن عمر. (1409).  المغازی. چاپ دوم. قاهره: دار المعارف.
Bowen, John R. Islam, Law, and Equality in Indonesia: An Anthropology of Public Reasoning. Cambridge: Cambridge University Press, 2003.
Fadel, Mohammad. “The Punishment in Islamic Law: A Critique and Reformulation.” In Islamic Law and Society, Vol. 15, No. 1, pp. 32-60. Leiden: Brill,2008