Human Prudence and Divine Endorsement: An Analytical Study of the Structure and Policies of the Prophet Mohammad’s (pbuh) Government
Document Type : Original Article
Authors
1
Assistant Professor, Department of Education and Islamic Theology , Specialization in Qur'anic Sciences and Hadith , Farhangian University
2
Undergraduate student – studying Islamic Theology and Teachings , Farhangian University (corresponding author): muhammadrezakianidarabi@gmail.com
Abstract
Government and its formation must be understood as a social necessity and an undeniable reality, with no room for avoidance or retreat in its establishment. While there are numerous discussions regarding the underlying factors and degrees of success in its realization, the government of the Prophet Muhammad (peace be upon him) in Medina stands as one of the most prominent examples of state-building in Islamic history. It marked a turning point in the history of the Arabian Peninsula and offered a timeless model for governance based on justice, ethics, and unity.
This research, through an analytical-historical and library-based methodology, drawing upon sources from both early and later scholars, explores the fundamental role of human strategies alongside divine confirmations in the success of the Medinan state. This is viewed as one of the primary and foundational goals of forming Islamic power and governance during the Prophet’s era.
The study also aims to critically assess the absolutist view held by some who emphasize direct revelation while overlooking external and worldly factors in the establishment and realization of the Prophetic government in Medina, thereby marginalizing the role and influence of the Companions in this regard.
The findings reveal that the Prophet’s human initiatives—such as wise leadership, unifying dispersed tribes, and designing a just social system—played a central role in the political structure. Divine confirmations acted as a source of legitimacy rather than being direct drivers of policy-making.
This research, through an analytical-historical and library-based methodology, drawing upon sources from both early and later scholars, explores the fundamental role of human strategies alongside divine confirmations in the success of the Medinan state. This is viewed as one of the primary and foundational goals of forming Islamic power and governance during the Prophet’s era.
The study also aims to critically assess the absolutist view held by some who emphasize direct revelation while overlooking external and worldly factors in the establishment and realization of the Prophetic government in Medina, thereby marginalizing the role and influence of the Companions in this regard.
The findings reveal that the Prophet’s human initiatives—such as wise leadership, unifying dispersed tribes, and designing a just social system—played a central role in the political structure. Divine confirmations acted as a source of legitimacy rather than being direct drivers of policy-making.
Keywords
قرآن کریم. ترجمه محمدمهدی فولادوند. تهران: دار القرآن الکریم.
ابن خلدون. (1383). تاریخ ابن خلدون. ترجمه عبدالمحمد آیتی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
ابنهشام، عبدالملک. (بیتا). السیرة النبویة. بیروت، لبنان: دار الکتب العلمیة.
احمدی، محمدقاسم. (1401). «بررسی و تحلیل اصول حاکم بر روابط خارجی در حکومت نبوی». سخن تاریخ. شماره 38. صص: 66-93.
اصلانی، فیروز؛ مرادی، ذبیحالله. (1396).«ماهیت حکومت نبوی». اندیشههای حقوق عمومی. شماره 12. صص:7-24.
بخاری، محمد بن اسماعیل. (1422 ق). صحیح البخاری. دمشق، سوریه: دار طوق النجاة.
خنفر، وضاح. (1401). نخستین بهار. ترجمه محمدرضا مروارید. تهران: نشر هرمس.
زرگرینژاد، غلام حسین. (1399). تاریخ صدر اسلام (عصر نبوت). تهران: سمت.
زرینکوب، عبدالحسین. (1403). کارنامه اسلام. تهران: انتشارات امیرکبیر.
سالم، عبد العزیز. (1383). تاریخ عرب قبل از اسلام. ترجمه باقر صدرینیا. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
سبحانی، جعفر. (1401). فروغ ابدیت. قم: موسسه بوستان کتاب.
شحرور، محمد. (1399). دین و قدرت خوانشی نو از حاکمیت. ترجمه عبدالله ناصری طاهری و سمیه سادات طباطبایی. تهران: انتشارات مروارید.
شریعتی، علی. (1394). اسلامشناسی. مشهد: انتشارات سپیده باوران.
شمس الدین، محمدمهدی. (1375). نظام حکومت و مدیریت در اسلام. ترجمه سیدمرتضی آیت الله زاده شیرازی. تهران: انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
صفوت، احمد زکی. (بیتا). جمهرة رسائل العرب فی عصور العربیة. بیروت، لبنان: المکتبة العلمیة.
طباطبایی، محمد حسین. (1374). تفسیر المیزان. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طبرسی، فضل بن حسن. (1408 ق). مجمع البیان. بیروت، لبنان: دار المعرفه.
طبری، محمد بن جریر. (1362). تاریخ طبری. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: انتشارات اساطیر.
طوسی، خواجه نصیر الدین. (بیتا). کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد. شرح علامه حلی. بیروت، لبنان: انتشارات موسسة الاعلمی للمطبوعات.
عبدالرازق، علی. (1391). اسلام و مبانی قدرت.ترجمه امیر رضایی. تهران: قصیدهسرا.
عنایت، حمید. (1372). اندیشه سیاسی در اسلام معاصر. ترجمه بهاءالدین خرمشاهی. تهران: انتشارات خوارزمی.
فیرحی، داوود. (۱403). قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام. تهران: نشر نی.
کاظمی گلوردی، محمدرضا؛ اشرافی بجستانی، محمدحسن؛ داودی، علیاصغر. (1401). «حکومت نبوی، ماموریت الهی یا ضرورتی عقلی یا سیاسی». آموزه های فقه مدنی. شماره 26. صص: 3-18.
کهلر، بندیکت. (1402). صدر اسلام و زایش سرمایهداری. ترجمه جعفر خیرخواهان و محمد ماشین چیان. تهران: نشر نی.
لاهوری، اقبال. (1397). احیای فکر دینی در اسلام. ترجمه احمد آرام. تهران: شرکت سهامی انتشار.
مصباح یزدی، محمد تقی. (1403). نظریه سیاسی اسلام. تحقیق کریم سبحانی. قم: انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
معادی خواه، عبدالمجید. (1377). تاریخ اسلام عرصه دگر اندیشی و گفت و گو (عصر بعثت). تهران: انتشارات ذره.
مفید، محمد بن محمد. (بیتا). الإرشاد. قم، ایران: دار المفید.
مکارم شیرازی، ناصر و همکاران. (1374). تفسیر نمونه. قم: دار الکتب الإسلامیة.
نصر، سید حسین. (1403). تفسیر معاصرانه قرآن کریم. مترجم انشاالله رحمتی. تهران: نشر سوفیا.
وبر، ماکس. (1395). اقتصاد و جامعه. ترجمه مصطفی عمادزاده، مهرداد ترابینژاد و عباس منوچهری. تهران: انتشارات سمت.
یعقوبی، احمد بن اسحاق. (1382). تاریخ یعقوبی. ترجمه محمد ابراهیم آیتی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
Hodgson, M. G. S. (1974). The venture of Islam: Conscience and history in a world civilization (Vol. 1). Chicago, IL: University of Chicago Press.
Lings, M. (1983). Muhammad: His life based on the earliest sources. London: Islamic Texts Society.
Watt, W. M. (1956). Muhammad at Medina. Oxford: Oxford University Press.
