Analyzing the Hadith narrated by Dawud Raqi from Imam Sadiq (A.S) on Explaining the Throne as Divine Knowledge

Document Type : Original Article

Authors
Reza Jamali 1
Reza Najafi 2
1 Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Persian Gulf University, Bushehr, Iran (Corresponding Author)
2 Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Persian Gulf University, Bushehr, Iran
10.22034/mab.2025.404914.1143
Abstract
 The "Divine Throne" is one of the most significant topics addressed in the Holy Quran, the narrations of the Infallibles (AS), and particularly in the school of thought of the Sadiqin (AS). However, Islamic sects have diverged so profoundly in their interpretations of the concept and reality of the "Divine Throne" that it has become a source of scholarly discord and fragmentation. The complexity of the issue is further compounded by the fact that all verses related to the Divine Throne are considered allegorical (mutashabihat). Given this confusion surrounding the concept of the "Divine Throne," reliance on authentic hadiths and the teachings of the Ahl al-Bayt (AS) is indispensable. This research focuses on the narration of Dawud Raqi from Imam Sadiq (AS), which interprets the Throne as Divine knowledge. The primary objective is to analyze the concept of the Divine Throne, which in this hadith is equated with Divine knowledge. The study examines the rationale behind this interpretation by drawing upon other Quranic verses and narrations. Employing an analytical methodology based on library resources, the research delves into the meaning of the Divine Throne. The findings indicate that the Divine Throne is not a physical entity but an independent reality belonging to the realm of metaphysical truths. Thus, it resides in the hierarchy of immaterial worlds and represents the station of the Almighty God's knowledge.
Keywords
Throne
Bearers of the Throne
Immaterial World
Divine Knowledge
قرآن‌کریم.
ابن بابویه، محمد بن علی. (1398). التوحید. قم: مؤسسه نشر اسلامی.
ـــــــــــــــــــــــــ. (1403ق). معانی الأخبار‌. قم: ‌دفتر انتشارات اسلامى.
ـــــــــــــــــــــــــ. (1414ق). الاعتقادات. قم: ‌المؤتمر العالمی للشیخ المفید.
‌ابن زکریا، احمد بن فارس. (1404ق). ‌معجم مقائیس اللغة. قم: دفتر تبلیغات اسلامى حوزۀ علمیه قم.
ابن شعبه حرانى، حسن بن على. (1404ق). تحف العقول. قم: جامعه مدرسین.
اشعری، علی بن موسى. (1430ق). ‌الإبانة عن أصول الدیانة. قاهره: مکتبه الثقافه الدینیه.
برقی، احمد بن محمد بن خالد. (1433ق). رجال البرقی. قم: موسسه امام صادقg.
حر عاملى، ‌محمد بن حسن. (1409ق). ‌وسائل الشیعه. قم: مؤسسه آل البیت.
حسینی، سیدحسین. (1386). یکصد و هشتاد پرسش و پاسخ از مکارم شیرازی. چاپ چهارم. تهران: دارالکتب‌الاسلامیه.
حسینى همدانى نجفى، ‌محمد. (1363). ‌درخشان پرتوى از اصول کافی. قم‌: حوزه علمیه قم.
دارمى، عثمان ابن سعید. (1416ق). الرد على الجهمیة. کویت: دار ابن الأثیر.
درستی مطلق، مرجان؛ ملایری، موسی؛ پارچه باف دولتی، محمد. (1396). «تبیین و نقد دیدگاه کلامی، حکمی و عرفانی قاضی سعید قمی در باره جایگاه عرش و کرسی در نظام هستی». کلام اسلامی. دوره26. شماره101. صص:81 – 99.
رازی، ابوالفتوح. (1408ق). روض‌الجنان و روح‌الجنان. مصحح محمد جعفر یاحقی. مشهد: انتشارات آستان قدس رضوی.
راغب اصفهانى، حسین بن محمد. (1412ق). المفردات فی غریب القرآن. دمشق: دارالعلم الدار الشامیه.
سبحانی تبریزی، جعفر،(1376ش). درسهایی از مکتب اسلام. شماره 4
سبزواری، ‌ملاهادی. (1383). ‌اسرار الحکم. قم: مولی.
شهرستانی، ‌محمدبن عبدالکریم. (1384). توضیح الملل و النحل. ‌ترجمه الملل و النحل. چاپ پنجم. ‌‌تهران: ‌نشر اقبال.
صفار، محمد بن حسن. (1404ق). بصائر الدرجات فی فضائل آل محمّد. قم: مکتب آیت الله مرعشی نجفی.
طباطبایی، محمد حسین. (1390). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسه اعلمی مطبوعات.
طبرسى،‌ فضل بن حسن. (بی‌تا). مجمع‌البیان فی تفسیر القرآن. مترجم حسین نوری همدانی. تهران: انتشارات فراهانی.
ــــــــــــــــــــــــ. (1403ق). ‌الإحتجاج. مشهد: المرتضى.
طوسى، محمد بن حسن. (1407ق). تهذیب‌الأحکام .(تحقیق خرسان). تهران: دارالکتب‌الاسلامیه.
عریضى، على بن جعفر. (1409ق). مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها. قم: موسسه آل البیت.
قرشی، سید علی اکبر. (1371). قاموس قرآن. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
کلینی، ‌محمد بن یعقوب. (1407ق). ‌‌اصول کافی. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
مازندرانى، محمد صالح بن احمد. (1382). شرح الکافی، الأصول و الروضة. تهران: المکتبه الاسلامیه.
مجلسی، محمدباقر . (1403ق). ‌بحار الأنوار. چاپ دوم. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
ــــــــــــــــ. (1404ق). مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
مصباح یزدی، محمد تقی. (1395). جهان‌شناسی، معارف قرآن 2. چاپ دوم. قم: انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
مصطفوی، حسن. (1360). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
معرفت، محمدهادی. (1428ق). التمهید فی علوم القرآن. قم: موسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید.
مکارم شیرازى، ‌ناصر و همکاران. (1371). ‌تفسیر نمونه. چاپ دهم. تهران: ‌دار الکتب الإسلامیه.
ملاصدرا، ‌محمد بن ابراهیم. (1383). شرح أصول الکافی. تهران: ‌مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگى.
میرداماد، محمد باقر بن محمد. (1403ق). التعلیقه على أصول الکافی. قم: الخیام.
نعمانی، محمد بن ابراهیم. (1397). الغیبه. تهران: مکتبة الصدق.
نیشابورى، ‌محمد بن حسن فتال. (1375). ‌روضه‌الواعظین. قم: رضى.