فرهنگ و سیره اهل بیت (علیهم السلام)

فرهنگ و سیره اهل بیت (علیهم السلام)

کاربست نظریه مشروعیت در تحلیل تاریخ‌نگاری: مطالعه موردی بازسازی الگوی اقتدار دینی در سیره امام رضا (ع)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ و تمدن ملل اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ فرهنگ و تمدن ملل اسلامی ، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین ، ایران
چکیده
این مقاله به تحلیل گفتمان تاریخ‌نگاری و بازسازی الگوی اقتدار دینی امام رضا (ع) در نسبت با خلافت عباسی می‌پردازد. چارچوب نظری پژوهش از تلفیق نظریه مشروعیت‌‌سازی ون‌لیوون، گونه‌شناسی سلطه مشروع ماکس وبر و بینش‌های میشل فوکو تشکیل یافته است. روش تحقیق، توصیفی و تحلیلی با رویکرد تحلیل گفتمان تاریخی بوده و جامعۀ متنی آن برپایه بیست و شش رخداد گفتمانی در عیون اخبار الرضا، تاریخ طبری و الارشاد بررسی شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد راهبرد اقتدارسازی با هفده رخداد، پربسامدترین مقوله ون‌لیوون است و در مناظرات علمی، عقلانی‌سازی نظری و اقتدار کارشناس پیشتازند. همچنین عدم انطباق خودکار میان سطوح گفتمانی و جامعه‌شناختی اثبات گردید؛ به طوری که هفده رخداد بدون خوانش وبری باقی ماندند. در سطح وبری، اقتدار امام عمدتاً بر پایه‌های کاریزمایی و سنتی استوار است، در حالی که اقتدار عقلانی و قانونی تنها در ادعاهای صوری خلافت بازتاب دارد. تحلیل داده‌ها پنج کارکرد کلان شامل تعریف یا رد صلاحیت، الگوسازی سیاسی، تثبیت هویت فرقه‌ای، جذب فعال و نسبت‌سنجی با مشروعیت خلافت را آشکار می‌سازد. بازنمایی منابع از رابطه امام و خلافت یک‌دست نبوده و طیفی از اجبار تا همکاری مشروط را منعکس می‌سازد. سرانجام، تاریخ‌نگاری سیرۀ رضوی گفتمانی معناساز است که مرزهای مشروعیت را بازتعریف می‌کند.
کلیدواژه‌ها