ابن أبی حاتم، عبدالرحمن بن محمد. (1419ق). تفسیر القرآن العظیم. تحقیق: اسعد محمد الطیب. عربستان سعودی: مکتبه نزار مصطفی الباز.
ابن أبی الحدید، عبد الحمید بن هبة الله. (1404ق). شرح نهج البلاغة. تحقیق: محمد ابوالفضل ابراهیم. قم: مکتبة آیة الله المرعشی النجفی.
ابن اعثم کوفی، ابومحمد احمدبن علی. (1411ق). الفتوح. تحقیق: علی شیری. بیروت: دارالأضواء.
ابوالفرج اصفهانی. (1965م). مقاتل الطالبیین. قم: مکتبه الحیدریه.
بحرانى، هاشم بن سلیمان. (1411ق). حلیة الأبرار فی أحوال محمّد و آله الأطهار b.قم: مؤسسة المعارف الإسلامیة.
جعفری، محمدتقی. (1361). انسان در افق قرآن. تهران: بنیاد بعثت.
ستاری، جلال. (1381). پژوهشی در قصه سلیمان و بلقیس. تهران: مرکز.
سلطانی، علی اصغر. (1384). قدرت، گفتمان و زبان. تهران: نشر نی.
شریف الرضی، محمد بن حسین. (1407ق). تلخیص البیان فی مجازات القرآن. بیروت: دار الأضواء.
طبری، محمد بن جریر. (1375). تاریخ الأمم و الملوک. ترجمه: ابوالقاسم پاینده. چاپ پنجم. ایرانشهر: انتشارات اساطیر.
طوسى، محمد بن حسن. (1414ق). الأمالی. قم: دار الثقافة.
قجری، حسینعلی؛ نظری، جواد. (1392). کاربرد تحلیل گفتمان در تحقیقات اجتماعی. تهران: انتشارات جامعهشناسان.
گرامی، محمد هادی. (1396). نخستین اندیشه های حدیثی شیعه: رویکردها، گفتمان ها، انگاره ها و جریانها، تهران: دانشگاه امام صادقg.
مبلغی، عبدالمجید. (1398). سیر تطوّر هویّت یابی شیعیان تا پایان مکتب شیعی بغداد. قم: انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
مجلسى، محمد باقر . (13403ق). بحار الأنوار. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
مسلم بن حجاج قشیری. (بی تا). المسند الصحیح المختصر. تحقیق: محمد فؤاد عبدالباقی. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
مفید، محمد بن محمد. (1413ق). الإرشاد فی معرفة حجج الله على العباد. قم: کنگره شیخ مفید.
هوارث، دیوید. (1377). «نظریه گفتمان». ترجمه: علی اصغر سلطانی. علوم سیاسی. شماره 2. صص:156-183.
