Preventive Measures Against Violence in Imam Ali’s (as) Letters to Muāwiyah; with a Comparative Study of the Prophetic Conduct
Document Type : Original Article
Authors
1
Associate Professor, Department of History, Baqir al-Ulum University, Qom, Iran: Fallahzadeh@bou.ac.ir
2
PhD Candidate in Islamic History, Baqir al-Ulum University, Qom, Iran (Corresponding Author): reza1400sammak@gmail.com
Abstract
A significant part of the history of the era of the rule of Amir al-Mu'minin (peace be upon him) can be found in the letters of Imam Ali (peace be upon him) to Muawiyah. In these letters, Imam Ali asserts that his governance holds legitimacy and acceptance. The people pledged allegiance to him, and he had no role in the killing of Uthman. He requests Muawiyah to pledge allegiance to him and to secure the allegiance of the people of Syria on his behalf. The main issue of this study is how Imam Ali (peace be upon him) behaved in response to Muawiyah’s refusal to give allegiance, in order to prevent war. The aim of this article is to clarify Imam Ali’s preventive behaviors against violence by comparing them with the Prophetic tradition. From the beginning of his caliphate until the arbitration, Amir al-Mu'minin, besides sending envoys, wrote numerous letters to Muawiyah to avert violence. Explaining Imam Ali’s conduct toward Muawiyah and comparing it with the Prophetic model, in addition to refuting the doubts raised by Muawiyah against Imam Ali, reveals an appropriate pattern for the Islamic Republic system in confronting insurgents, rebels, and separatists. This explanation is the innovation of this article, which has not been addressed in this way in any previous research. The research method of this article is analytical, and the data collection method is library-based. It seeks to answer the question: What was the behavioral approach of Amir al-Mu'minin toward Muawiyah? The present article, focusing on Imam Ali’s letters, describes his conduct toward Muawiyah, demonstrating his utmost effort to use every legitimate means to prevent violence and preserve the lives of the Islamic community, including even Muawiyah’s followers.
Keywords
قرآن کریم.
نهج البلاغه. (1387ق). تحقیق: صبحی صالح. بیروت: بینا.
ابن ابی الحدید، عبدالحمید. (1414ق). شرح نهج البلاغه. تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم. بیجا: دار احیاء الکتب العربیه.
ابن اثیر، علی. (1386ق). الکامل فی التاریخ. بیروت: دار صادر.
ابن اعثم کوفی، احمد. (1411ق). الفتوح. تحقیق علی شیری. بیروت: دارالاضواء.
ابن بطریق، یحییبن حسن. (1407ق). عمده عیون صحاح الاخبار فی مناقب امام الابرار. قم: النشر الاسلامی.
ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی. (1412ق). المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک. تحقیق محمد عبدالقادر و مصطفی عبدالقادر. بیروت: دار الکتب العلمیه.
ابن حبان، محمد. (1395ق). الثقات. حیدرآباد: موسسه الکتب الثقافیه.
ابن حجر عسقلانی، احمد. (1415ق). الاصابه فی تمییز الصحابه. تحقیق عادل احمد و علی محمد. بیروت: دار الکتب العلمیه.
ابن حمزه طوسی. (1412ق). الثاقب فی المناقب. چاپ دوم. قم: موسسه انصاریان.
ابن حنبل، احمد. (بیتا). مسند احمد. بیروت: دار صادر.
ابن سعد، محمد. (بیتا). الطبقات الکبری. بیروت: دار صادر.
ابن شبه نمیری، عمر. (1410ق). تاریخ المدینه المنوّره( اخبار المدینه النبویه). تحقیق فهیم محمد شلتوت. بیروت: دار الفکر.
ابن عساکر، علی. (1415ق). تاریخ مدینه دمشق. تحقیق علی شیری. بیروت: دارالفکر.
ابن قتیبه، عبدالله بن احمد. (1413ق). الإمامه و السیاسه. تحقیق، علی شیری. قم: انتشارات شریف رضی.
ابن مزاحم، نصر. (1382ق). وقعهصفین. تحقیق عبدالسلام محمد. چاپ دوم. قم: بصیرتی.
ابن منظور الانصاری، محمدبن مکرم. (1402ق). مختصر تاریخ دمشق لابن عساکر. تحقیق روحیه النحاس. ریاض عبدالحمید. دمشق: دار الفکر.
ابوالفرج اصفهانی. (بیتا). الاغانی. چاپ دوم. بیروت: دارالفکر.
احمدی میانجی، علی.(1419ق). مکاتیب الرسول. قم: انتشارات دارالحدیث.
امینی، عبدالحسین. (1977م). الغدیر فی الکتاب و السّنّه و الأدب. الطبعه الرّابعه. بیروت: دار الکتاب العربی.
بغدادی، محمدبن حبیب. (1361ق). المحبر. بیجا: مطبعه الدائره.
بلاذری، احمدبن یحیی. (1959م). انساب الاشراف. تحقیق: محمد حمید الله. مصر: مطابع دار المعارف.
پاکآئین، محسن. (1390). سفیران پیامبرn و دیپلماسی نبوی. بیجا: فرهنگ سبز.
حاجیخانی، علی؛ جلیلیان، سعید. (1397). « روش مقابله با جدایی طلبان در نهج البلاغه با محوریت رویکرد تقابلی امام علیg با اقدامات معاویه». پژوهشنامه نهج البلاغه. سال ششم. شماره 23. صص: 39- 58.
حاجیزاد، یدالله. (1401). «جایگاه جنگ در مواجهه با دشمن در سیره نظامی امام علیg». جستارهای تاریخ اسلام. سال دوم. شماره 4. صص:121 – 141.
حسینی، غلامحسین. (1380). «قاطعیت و مدارا از دیدگاه امام علىg». روش شناسی علوم انسانی. دوره7. شماره 26. صص:64 – 94.
خوش فر، محسن؛ پوردیان، بهروز. (1391). «روش برخورد امام علی g با ناکثین و مارقین از منظر نهج البلاغه». کنفرانس ملی رویکردهای نوین علوم اسلامی در قرن 21.
خویی، میرزاحبیب الله. (1360ق). منهاج البراعه فی شرح نهج البلاغه. تحقیق: ابراهیم میانجی. چاپ چهارم. طهران: مطبعه الاسلامیه.
راوندی، فضل الله. (بیتا). النوادر. تحقیق سعیدرضا علی عسکری. قم: دار الحدیث.
رستمی نجف آبادی، محمد. (1387). «بررسی تاریخی ابقاء یا عزل معاویه از سوی امام علی با استناد به نامه های رد و بدل شده». تاریخ. سال سوم. شماره نهم. صص:79 -103.
زمخشری، محمود. (1412ق). ربیع الابرار و نصوص الاخبار. تحقیق: عبدالامیر مهنا. بیروت: موسسه الاعلمی.
سرخسی، محمد. (1960م). شرح السیر الکبیر. تحقیق صلاح الدین منجد. بی جا. مطبعه مصر.
سمعانی، منصور. (1418ق). تفسیر سمعانی. تحقیق یاسربن ابراهیم و غنیم بن عباس. الریاض: دار الوطن.
طبرسی، فضل بن حسن. (1415ق). مجمع البیان. تحقیق: لجنه من العلماء. بیروت: موسسه الاعلمی.
ــــــــــــــــــــــــ . (1417ق). اعلام الوری باعلام الهدی. تحقیق موسسه آل البیت. قم: موسسه آل البیت.
طبری شیعی، محمد بن جریر. (1415ق). المسترشد. تحقیق احمد محمودی. قم: موسسه الثقافه الاسلامیه لکوشانبور.
طبری، محمدبن جریر. (بیتا). تاریخ طبری. بیروت: موسسه الاعلمی للمطبوعات.
طوسی، محمد بن حسن. (1365). تهذیب الأحکام فی شرح المقنعه للشیخ المفید. تحقیق حسن موسوی. چاپ چهارم. طهران: دارالکتب الاسلامیه.
طوسی، محمد بن حسن. (1409ق). التبیان فی تفسیر القرآن. تحقیق احمد حبیب قصیر عاملی. بیجا: مکتب الاعلام الاسلامی.
فخرالدین رازی. (1406ق). عصمه الانبیاء. قم: منشورات الکتبی النجفی.
قمی، علی بن ابراهیم. (1387ق). تفسیر قمی. تحقیق: طیب موسوی جزایری. چاپ چهارم. قم: دار الکتاب.
کلینی، محمدبن یعقوب. (1363). اصول الکافی. تعلیق علی اکبر غفاری. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
محمدزاده راوندی، محمد؛ سادات رضوی، زهره. (1399). «الگوهای عملی صلح امیرالمومنین g با تاکید بر نهج البلاغه». صلح پژوهی اسلامی. سال اول. شماره اول. صص: 181- 204.
مسکویه، احمد بن محمد. (1366). تجارب الامم. تحقق ابوالقاسم امامی. طهران: دار سروش.
مفید، محمدبن محمد.(1414ق). الامالی. تحقیق حسین الاستاد ولی و علی اکبر الغفاری. الطبعه الثانیه. بیروت: دار المفید للطباعه و النشر و التوزیع.
مقریزی شافعی، احمد بن علوی. (بیتا). النزاع و التخاصم فی ما بین بنی امیه و بنی هاشم. مصر: بی نا.
مهدویان، علیرضا؛ افتخاری، اصغر. (1397). «شاخصهای جنگ عادلانه در سیره نظامی امیرالمومنینg». مطالعات تاریخ اسلام. سال دهم. شماره 38. صص: 161- 187.
نسائی، احمد بن شعیب. (1411ق). السنن الکبری. تحقیق عبدالغفار سلیمان. بیروت: دار الکتب العلمیه.
واقدی، محمدبن عمر. (1405ق). المغازی. تحقیق مارسدن جونس. بیجا: نشر دانش اسلامی.
ویل دورانت. (1337). تاریخ تمدن. بیجا: اقبال.
