Phonetic and Rhetorical Stylistics of Ziyārat Jāmiʿeh Kabīreh
Document Type : Original Article
Authors
1
Assistant Professor of Arabic Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Payam Noor University, Tehran, Iran
2
Master of Arabic Language and Literature, Payam Noor University, Tehran, Iran
Abstract
Stylistics is one of the most important literary phenomena that has a special place among linguistic researches. This critical method seeks to examine the differences between different types of texts and recognize the stylistic characteristics of a person or a group or a literary period. In this research, which has been carried out with a descriptive-analytical method, while explaining the most important elements and stylistic components of Ziyārat Jāmiʿeh Kabīreh, the degree of coherence and convergence of these elements has been analyzed and evaluated at the phonetic and rhetorical levels. The obtained results show that the elements that make up the inner and outer music of the text of Ziyārat Jāmiʿeh Kabīreh have a very high frequency. The comprehensive musical system and structure, including the type of arrangement of letters and words, the system of the spacing of phrases and the harmony between consonants and short and long vowels in such a way that the music is the result of the type and attributes of the letters; and their coherent connection based on the meaning and concept of the case of speaker's opinion is shown. In the phonetic layer, the predominance is with sensory rather than abstract words. Music in Ziyārat Jāmiʿeh Kabīreh is beautifully linked with meaning and plays a special role in influencing the meaning on the audience. The speaker has given a pleasant and beautiful sound and music to Ziyārat by using more of the structure of the sajʿ. Among other results obtained from this research, we can point out the high frequency of similes in the depiction of phrases in Ziyārat text, which is the most frequent and highest depiction element in this Ziyārat.
Keywords
ـ آزمند، زهرا. (1393). «سبک شناسی زیارت جامعه کبیره». پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه شهید بهشتی.
ـ ابن جنی، ابوالفتوح عثمان. (بیتا). الخصائص. حققه محمد علی نجار. الطبعة الثانیة. قاهره: دارالطباعة و النشر.
ـ ابن فارس، ابوالحسین احمد بن زکریا. ( 1404ق). معجم مقاییس اللغة. تحقیق و ضبط محمد عبدالسلام محمد هارون. قم: مطبعة مکتب الاعلام الاسلامی.
ـ بحری، نواره. ( 2010م). «نظریه الانسجام الصوتی و اثرها فی بناء الشعر». رساله مقدمه لنیل درجه الدوکتوراه فی اللغة العربیة. الجزائر: جامعة الحاج خضر، باتنه.
ـ جوادی آملی، عبدالله. ( 1387). ادب فنای مقربان(شرح زیارت جامعه کبیره)، قم: انتشارات اسراء.
ـ الرافعی، مصطفی صادق. ( 1997م). اعجاز القرآن و البلاغة النبویة، قاهره: دارالمنار.
ـ ری شهری، محمد. ( 1387). شرح زیارت جامعه کبیره یا تفسیر قرآن ناطق. قم: نشر مشعر.
ـ زرکشی، محمد بن عبد الله. ( 2006). البرهان فی علوم القرآن. تحقیق ابوالفضل الدمیاطی. قاهره: دارالحدیث.
ـ سند، محمد. (1386). «بررسى محتوایى زیارت جامعه کبیره». ترجمه عدنان درخشان. سفینه. شمارۀ 16. صص:47 -71.
ـ سیدی، سید حسین. ( 1387). رویکرد زبان شناختی به نحو عربی. مشهد: دانشگاه فردوسی.
ـ سیدی و حاجی رجبی.( 1394). سبک شناسی کاربردی. بی جا. بی نا.
ـ سیوطی، عبدالرحمان.( 1398ق). الاتقان فی علوم القرآن. مصر: شرکه مکتبه و مطبعه مصطفی البابی.
ـ شاهین ، عبدالصبور. ( 1980). المنهج الصوتی للبنیة العربیة، رویة جدیدة فی الصرف العربی. بیروت: موسسه الرسالة.
ـ شفیعی کدکنی، محمد رضا.( 1384). موسیقی شعر. چاپ هشتم. تهران: نشر آگاه.
ـ شمیسا، سیروس.( 1395). کلیات سبک شناسی. تهران: نشر میترا.
ـ شیخ ، محمد؛ سالاری، ساره.(1397) «بررسی موارد ایضاح بعد از ابهام در زیارت جامعه کبیره». پنجمین همایش متن پژوهی ادبی نگاهی تازه به سبک شناسی، بلاغت، نقد ادبی. تهران 1397.
ـ فتوحی رود معجنی، محمود. ( 1387). «ساخت شکنی بلاغی نقش صناعات بلاغی در شکست و واسازی متن». دوره 1. شماره 3. نقد ادبی. صص: 109 – 135.
ـ قاسمی، حمید محمد. ( 1387). جلوه هایی از هنر تصویر آفرینی در قرآن. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
ـ کامیار وحیدیان، تقی(1390). وزن و قافیه شعر فارسی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
ـ الکواز، محمد کریم. ( 1386). سبک شناسی اعجاز بلاغی قرآن. ترجمه سید حسین سیدی. تهران، نشر سخن.
ـ عاشور، فهد ناصر.( 2004 م). التکرار فی شعر محمود. عمان: الموسسة العربیة.
ـ عزالدین، کمال.( 1984). الحدیث النبوی الشریف من الوجه البلاغیة. بیروت: دار اقرأ.
ـ علوی مقدم، محمد. ( 1364). جلوه جمال نمونه اعلای بلاغت قرآن. قم: نشر الهادی واحد انتشارات بنیاد قرآن.
ـ علوی مقدم، مهیار. ( 1377). نظریه های نقد ادبی معاصر. تهران: سمت.
ـ محمدی، حمید. ( 1389). زبان قرآن علوم بلاغی. تهران: نشر موسسه انتشارات دارالعلم.
- نوری، عباس.(1386) «مستندات قرآنی زیارت جامعه کبیره» سفینه. شمارۀ 16. صص:126 – 134.
ـ هاشمی، احمد.( 1395). جواهر البلاغه. ترجمه و شرح جواهر البلاغه. ترجمه حسن عرفان. قم: نشر بلاغت.
ـ الهاشمی الخوئی، میرزا حبیب الله. ( 1400ق). منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة. تحقیق ابراهیم میانجی. الطبعة الرابعة. طهران: المکتبة الاسلامیة.
ـ همایی، جلال الدین. ( 1361). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: انتشارات توس.
