The Method of Using Narrative Statements to Answer Doubts Based on the Life of Imam Ṣādiq (as)
Document Type : Original Article
Authors
1
Master of Quranic Sciences and Hadith, Razavi University of Islamic Sciences (corresponding author)
2
Ph.D. student of Criminal Jurisprudence, Razavi University of Islamic Sciences
Abstract
Answering doubts requires the use of sources based on quotations and rational methods. In the meantime, the approach of using components based on authentic narrative statements to provide the primary material for the answers will be very helpful. On the other hand, the imams of Ahl al-Bayt (as) have left behind a large collection of methodical answers to doubts due to the confrontation with the astounded intellectuals as well as the struggle with various intellectual and political groups. Imam Ṣādiq (as) with a deep understanding of the audience and the suspect, has based the first step of answering on the discovery of the fallacies in the suspicion system, and in the next step, using rational and argumentative methods, he would build his answers on the premises and authentic narrative statements or self-evident propositions that are in accordance with the ruling of documented reason. This research, using descriptive and analytical method, and using documentary sources, seeks to find the types of narration-oriented sources that Imam Ṣādiq (as) used to answer the doubts. Utilizing all kinds of signs and correct interpretations from the Qur'an, the sayings of the Messenger of Allah (pbuh) and previous imams (as), the prophetic life and the accepted history of the sixth Imam (as) are considered the most important sources of narration in answering doubts. The stable and rational explanation of religious doctrines by using the conceptual explanation of theological concepts is also one of the documented methods for the knowledge derived from narrative statements in the process of answering doubts.
Keywords
ـ قرآن کریم. ترجمۀ ناصر مکارم شیرازی.
ـ ابن بابویه، محمد بن على. (1398ق). التوحید . قم: جامعه مدرسین.
ـ ـــــــــــــــــــــــــ. (۱۳۶۲).الخصال. قم: جامعه مدرسین.
ـ ـــــــــــــــــــــــــ. (1385). علل الشرائع. قم: کتابفروشی داوری.
ـ ـــــــــــــــــــــــــ. (1403ق). معانی الأخبار . قم: دفتر انتشارات اسلامی.
ـ ـــــــــــــــــــــــــ. (1413ق). من لا یحضره الفقیه. چاپ دوم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
ـ ابن حیون، نعمان بن محمد مغربى. (1385ق). دعائم الإسلام. چاپ دوم. قم: مؤسسه آل البیت b.
ـ ابن خلدون، عبد الرحمن بن محمد. (1390). مقدمه ابن خلدون. ترجمه محمد پروین گنابادی. چاپ سیزدهم. تهران: علمی و فرهنگی.
ـ ابن فارس، احمد. (1404ق). معجم مقاییس اللغه. قم: مکتب الأعلام الاسلامی.
ـ ابن منظور، محمد بن مکرم. (1414ق). لسان العرب. بیروت: دار الفکر.
ـ احمدی میانجی، علی. (1426ق). مکاتیب الائمه. قم: دارالحدیث.
ـ بحرانى، سیدهاشم. (1374). البرهان فی تفسیر القرآن. قم: موسسه البعثه.
ـ برقى، احمد بن محمد. (1371ق). المحاسن. چاپ دوم. قم: دار الکتب الاسلامیه.
ـ برنجکار، رضا. (1398). روششناسی علم کلام. چاپ دوم. تهران: سمت.
ـ جصّاص، احمد بن على. (1405ق). احکام القرآن (جصاص). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
ـ جمعی از پژوهشگران. (1394). فرهنگ نامه علوم قرآنی. قم: بوستان کتاب.
ـ حرعاملى، محمد بن حسن. (1418ق). الفصول المهمه فی أصول الأئمه. قم: موسسه معارف اسلامی امام رضا g.
ـ ـــــــــــــــــــــــــــ. (1409ق). تفصیل وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه. قم: آل البیت.
ـ خندان، علی اصغر. (1386). مغالطات. قم: بوستان کتاب.
ـ دورانت، ویل. (1365). تاریخ تمدن. ج4. ترجمه احمد آرام و همکاران. تهران: انتشارات آموزش انقلاب اسلامی.
ـ راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (1412ق). مفردات الالفاظ القرآن. بیروت: دارالقلم.
ـ زمزمی، یحیی. (1414ق). الحوار آدابه و ضوابطه فی ضوء الکتاب و السنه. مکه: دارالتربیه والتراث.
ـ شعبانپور، محمد. (1390). «دفاع از امام صادق g در برابر شبهات زنادقه». سراج منیر. شماره2. صص: 147-176.
ـ شهابی، علیاکبر. (1347). «روش مناظره و احتجاجات امامان شیعه». نامه آستان قدس. شماره 37. صص: 5-24.
ـ صفّار، محمد بن حسن. (1404ق). بصائر الدرجات فی فضائل آل محمّد n . چاپ دوم، قم: مکتبه آیه الله مرعشی نجفی.
ـ طبرسى، احمد بن على. (1403ق). الإحتجاج على أهل اللجاج. مشهد: نشر مرتضی.
ـ طوسی، محمد بن حسن. (بیتا). العده فی اصول الفقه. اصفهان: مرکز تحقیقات رایانهای قائمیه.
ـ ــــــــــــــــــــــــ. (1414ق). الأمالی (للطوسی). قم: دار الثقافه.
ـ ــــــــــــــــــــــــ. (1407ق). تهذیب الأحکام. چاپ چهارم. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
ـ عبدلی، محمد فنخور. (بیتا). الحوار؛ آداب و اخلاق و ثقافه الامه. بیجا. بینا.
ـ عیاشى، محمد بن مسعود. (1380ق). تفسیر العیّاشی. تهران: المطبعه العلمیه.
ـ فراهیدی، خلیل بن احمد. (1409ق). کتاب العین. قم: هجرت.
ـ فیض کاشانى، محمد محسن. (1415ق). تفسیر الصافی. چاپ دوم. تهران: مکتبه الصدر.
ـ کامل، عمر عبدالله. (بیتا). آداب الحوار و قواعد الاختلاف. ریاض: جامعه محمد بن سعود الاسلامیه.
ـ کلینی، محمد بن یعقوب. (1429ق). الکافی. قم: دارالحدیث.
ـ کشّى، محمد بن عمر. (1363). رجال الکشّی . قم: موسسه آل البیت.
ـ مجلسى، محمد باقر. (1403ق). بحار الأنوار. چاپ دوم. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
ـ محقق گرفمی، البرز و همکاران. (1399). «روششناسی پاسخگویی به شبهات با بهره از مؤلفههای عقلی در سیره امام صادق g». کلام اسلامی. شماره 114. صص: 87-114.
ـ هاشمی اردکانی، سیدحسن؛ میرشاه جعفری، سیدابراهیم. (1387). «روش مناظره علمی در سیره آموزشی امامان معصوم b؛ مطالعه موردی مناظرات علمی امام رضا (ع)». تربیت اسلامی. شماره 7. صص: 7-22.
ـ هوشنگی، حسین؛ شکرایی، یاسین. (1391). «اصول و روشهای حاکم بر مناظرات امام صادق g». در مجموعه مقالات مبانی و روش اندیشه علمی امام صادق g به سرپرستی احمد پاکتچی. تهران: دانشگاه امام صادق (ع). صص: 287-305.
