Contrast between Imamate and Caliphate in the Sermon of Imam Sajjād (as) in the Yazid Assembly
Document Type : Original Article
Author
PhD Candidate of Muslim Social Sciences, Faculty of Social Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran
Abstract
The sermon of Imam Sajjād (as) in the Yazid Assembly is considered one of the sermons that was delivered in a special time and place. The analysis of this sermon shows that it left immediate and long-term social effects. The problem of this research is that "what are the levels of analysis of Imam Sajjād's speech in the Yazid Assembly and what works can be mentioned in each of these levels?" For this purpose, using discourse analysis method, library data collection and using Norman Fairclough's critical discourse analysis framework, the following results were obtained: At the level of description, this sermon is expressive and has the characteristics of speech, such as body language, interaction with the audience, and momentary reaction. Also, Imam Sajjād (as) has restored the nation's historical memory by using linguistic eloquence and semantic depth. At the level of interpretation, the relationships that produced the discourse include the two groups of followers of the Imamate and followers of the Caliphate, and intertextual relationships are also formed in these two groups. At the explanation level, this sermon and other actions of the Imamate system have caused changes in social structures in such a way that the influence of the Umayyad caliphate system is decreasing day by day and people have turned away from the official authority of the caliphate and court scholars in learning religious teachings and are inclined towards Imam Sajjād (as) and the discourse of Imamate. Also, the discursive confrontation between the Imamate system and the Caliphate system has been maintained and promoted in the form of confrontation, and therefore, the Umayyad caliphate system has been pushed to a position of passivity and withdrawal from domination, influence and distortion in the Islamic society.
Keywords
ـ قرآن کریم.
ـ نهجالبلاغه.
ـ آقا گلزاده، فردوس. (1385). تحلیل گفتمان انتقادی. تهران: علمی و فرهنگی.
ـ آیتی، محمدابراهیم. (1396). بررسی تاریخ عاشورا. تهران: اخلاق.
ـ ابن اثیر، علی بن محمد. (1385ق). الکامل. بیروت: دار صادر.
ـ ابن طاووس، علی بن موسی. (1364). اللهوف فی قتلی الطفوف. قم: منشورات الرضی.
ـ ابن اعثم، محمد بن علی. (1411ق). الفتوح. تحقیق علی شیری. بیروت: دار الأضواء.
ـ ارجمندی، عباسعلی. (1395). «تحلیل ادبی خطبۀ امام سجاد g در مجلس یزید». پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشگاه سیستان و بلوچستان.
ـ اصفهانی، ابوالفرج. (1385ق). مقاتل الطالبیین. تحقیق سید احمد صقر. قم: المکتبه الحیدریه.
ـ امینی، عبدالحسین. (1414ق). الغدیر. بیروت: مؤسسه اعلمی للمطبوعات.
ـ امینی، محمدامین. (1381). الرکب الحسینی. قم: مرکز الدراسات الاسلامیه.
ـ باقیپور، فاطمه السادات. (1386). «خطبۀ امام سجاد g، قیام بر علیه نیرنگها». شمیم یاس. شماره 59.
ـ جباری، محمدرضا. (1382). سازمان وکالت اهلبیت و نقش آن در عصر ائمه. قم: مؤسسه امام خمینی(ره).
ـ حائری، جعفر عباس. (1423ق). بلاغه الإمام علی بن الحسین g. قم: المجمع العالمی لاهل البیت b.
ـ حسینی اجداد، سید اسماعیل. (1395). «تحلیل گفتمان خطبۀ امام سجاد در کوفه بر اساس بافت متنی و موقعیتی». مطالعات متون اسلامی. سال اول. شماره سوم. صص: 107 ـ 134.
ـ خامنهای، سیدعلی. (1390). انسان 250ساله. تنظیم مرکز صهبا. تهران: مؤسسه ایمان جهادی.
ـ خوارزمی، موفق بن احمد. (1418ق). مقتلالحسین. تحقیق محمد سماوی. قم: انوار الهدی.
ـ ربانی گلپایگانی، علی. (1371). «افشاگریهای امام سجاد در قیام کربلا». نور علم. شماره 44. صص: 111 ـ 130.
ـ فارسی مدان، علی. (1400). «مخاطبشناسی خطبههای امام سجاد g در کوفه و شام». پژوهشنامه معارف حسینی. سال ششم. شماره 21. صص: 95 ـ 112.
ـ فرکلاف، نورمن. (1379). تحلیل انتقادی گفتمان. ترجمه فاطمه شایسته و دیگران. تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانهها.
ـ قزوینی، صدرالدین بن محمدحسن. (بیتا). ریاض القدس المسمی بحدائق الانس. تهران: اسلامیه.
ـ قمی، شیخ عباس. (1412ق). نفس المهموم فی مصیبت سیدنا الحسین المظلوم. بیروت: دارالمحجه البیضاء.
ـ طبری، عماد الدین. (1383). کامل بهائی. تحقیق اکبر صفدری قزوینی. تهران: مرتضوی.
ـ طبری، محمد بن جریر. (بیتا). تاریخ الامم و الرسل و الملوک (تاریخ الطبری). تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم. بیروت: روائع التراث العربی.
ـ لطفیپور ساعدی، کاظم. (1371). «درآمدی به سخنکاوی». زبان شناسی. سال نهم. شماره 13. صص: 9 ـ 39.
ـ مجلسی، محمدباقر. (1403ق). بحارالانوار الجامعه لدرر الاخبار الائمه الاطهار. بیروت: مؤسسه الوفاء.
ـ مسعودی، علی بن حسین. (بی تا). مروجالذهب. بیروت: دار المعرفه.
ـ معتمد لنگرودی، فرشته؛ رضی بهابادی، بیبی سادات؛ اکبریزاده، فاطمه. (1399). «مطالعه انتقادی گفتمانکاوی متون دینی». مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی. سال چهارم. شماره دوم. صص: 119 ـ 144.
ـ مفید، محمد بن محمد. (1413ق). الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد. قم: کنگره شیخ مفید.
ـ مقدسی، مطهر بن طاهر. (بی تا). البدء و التاریخ. بیروت: دار صادر.
ـ مکاریک، ایرنا ریما. (1384). دانشنامه نظریههای ادبی معاصر. ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی. تهران: آگه.
ـ مکی، سیده زهرا؛ عبدالهی، حسن؛ سیدی، سیدحسین. (1402). «تحلیل گفتمان انتقادی خطبه دمشقیه امام سجادg براساس نظریه نورمن فرکلاف». علوم قرآن و حدیث. 55 (1) صص: 199ـ 221.
ـ منقری، نصر بن مزاحم. (1404ق). وَقْعَةُ صِفّین. تحقیق عبدالسلام محمد هارون. قم: مکتبه آیه الله المرعشی النجفی.
ـ میرزاخانی، فاطمه. (1398). «بررسی تطبیقی و سبکشناسانه خطبه امام سجاد و حضرت زینب h در کوفه و شام». پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشگاه کاشان.
ـ نصراوی، محمد. (1394). « بازسازی گفتمان پیامبر n در صحیفه سجادیه واکاوی کردار گفتمانی با استفاده از نظریه باختین و الگوی سه بعدی فرکلاف». پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه علامه طباطبائی.
ـ یارمحمدی، لطفالله. (1383). گفتمانشناسی رایج و انتقادی. تهران: هرمس.
منابع لاتین
- Brown, G. & George Yule (1983). Discourse Analysis, London: Cambridge University Press.
- Fairclough, N. (1992). Discourse and social Change. Cambridge: Polity Press.
- ----------------------. (1995). Critical discourse analysis. London: Longman.
